Ineke Ludikhuize

“Een warme jas” 

WILMA

Aandachtsgebieden

werk en mantelzorg
m/v kwesties in de mantelzorg (gender)
zingeving en mantelzorg
licht en lucht in de mantelzorg

Contact

ludikhuize@gmail.com

Telefoon

+31 (0) 06 22 22 12 05

Social media

Linkedin-buttonFacebook-buttonTwitter-button
 

Boek


‘Een warme jas’. (Bol.com)

bezoek-facebook


WERK EN MANTELZORG
In 2013 ben ik gestopt met mijn betaalde werk. Sindsdien zorg ik fulltime voor mijn echtgenoot, Willem Aantjes (1923). Ik weet niet meer wanneer het mantelzorgen begon, maar ik weet wel dat ik het steeds moeilijker vond om de almaar groeiende mantelzorg met mijn werk te combineren.

Onze levens hebben nooit synchroon gelopen. Wim was al met pensioen toen ik hem leerde kennen. Ik was nog druk een carrière aan het opbouwen. Het heeft ons nooit in de weg gezeten. Sterker, het was voor mij een enorm voordeel dat Wim thuis alles regelde, terwijl ik druk aan het werk was. Totdat Wim van alles begon te mankeren. Toen vroeg ik en vroegen wij ons af wat we wilden de laatste periode van Wims leven. Ik dacht eerst aan thuiszorg en dan misschien nog een beetje extra zorg erbij regelen, zoals we ook voor mijn moeder gedaan hadden. De gedachte dat ik ook mijn baan zou kunnen opzeggen, kwam niet in mij op. Maar toen ontmoette ik Cora Postema en haar verhaal zette mij op dat heel andere spoor: zelf de zorg in handen nemen. Mijn besluit om helemaal met werken te stoppen was nogal radicaal, maar het heeft ons gebracht wat we wilden: rust in huis en tijd voor elkaar. Financieel is het een rampzalig besluit. Daarom was Wim mijn felste tegenstander toen ik voorstelde om te stoppen met werken. Ik heb echter geleerd dat er ook zoiets is als de economie van het hart. Mijn portemonnee zei ‘nee’; mijn hart zei ‘ja’. Hoe het moet als Wim er niet meer is en ik geen inkomen heb? Geen idee. Mijn motto luidt nu: dat zien we dan wel weer.
Sommigen zeggen: je moet je baan niet opgeven, want het is belangrijk je eigen leven te houden naast het mantelzorgen. Dat laatste is helemaal waar. Een eigen leven is belangrijk. Maar dat eigen leven kan je ook op een andere manier bereiken dan via het voortzetten van het leven dat je gewend bent

Toen ik besloten had om te stoppen met werken, werd ik van alle kanten bevraagd over deze voor mij toch wel vreemde keus. Ik was al jaren directeur van een vrouwenorganisatie. Het leerstuk van de wenselijkheid van economische zelfstandigheid van vrouwen verkondigde ik al die jaren. ‘Is dit het nieuwe feminisme?’ werd mij gevraagd. In een interview met het dagblad Trouw lichtte ik mijn keus toe.

EEN WARME JAS
Daarmee begon voor mij een heel nieuw leven. Naast het mantelzorgen diende zich al gauw een nieuwe klus aan. Uitgeverij Forte belde mij na lezing van het artikel in Trouw met de vraag of ik een boek voor mantelzorgers zou willen schrijven. Dat leek me een goed idee. Ik schrijf graag, ik kan dat thuis doen en het is daarom goed te combineren met zorgen. We werden het ook al gauw eens over het soort boek dat het zou moeten worden. Ik zou schrijven over thema’s waar alle mantelzorgers mee te maken krijgen, voor wie ze ook zorgen en in welke situatie ze ook leven. Het moest ook een licht en optimistisch boek worden. Mantelzorgen is weliswaar bij tijd en wijle een hele klus, maar het is ook mooi en dankbaar werk waar je veel voor terug krijgt. Tenslotte wilde ik een boek maken dat je van achter naar voren of hapsnap zou kunnen lezen; met steeds kleine stukjes tekst en veel illustraties. Want mantelzorgers hebben vaak niet veel tijd of zijn te moe om (veel) te lezen. Samen met de mantelzorgers die ik voor het boek interviewde, kwam ik tot zeven thema’s die de rode draad van het boek vormen. Thema’s als balanceren, goed voor jezelf zorgen, schuldgevoel, liefde, geld, samenwerken met zorgprofessionals en humor. De titel van het boek verwijst naar de warme jas die je wilt zijn voor een ander, maar die je zelf net zo goed nodig hebt.

ZINGEVING IS ZOIETS ALS ADEMHALEN
Ik heb niet elke dag zin in mantelzorgen. Dat vind ik niet erg, zolang de zorg mij voldoende zin oplevert. Wat ik momenteel belangrijk vind in mijn leven is dat de laatste jaren van Wims leven zo prettig mogelijk zijn. Als ik zie dat hij van het leven geniet, kan ik ook genieten. Zingeving is zoiets als ademhalen. Je bent je er meestal niet zo van bewust, totdat je het benauwd krijgt. Dan weet je weer hoe belangrijk het voor je is. Mantelzorgers komen vroeg of laat in situaties dat ze het benauwd krijgen en zich dan gaan afvragen hoe ze hun leven zo kunnen inrichten dat ze het (weer) zinvol vinden. Dat is een zoektocht die voor ieder een andere uitkomst kent.

HUMOR EN LUCHTIGHEID
Wij zijn thuis erg van humor en luchtigheid. Een dagelijkse portie lichtheid, het vermogen om te kunnen relativeren: ik ben blij dat we dat samen kunnen. Nee, mantelzorgen is niet licht en humor is vaak ver te zoeken. Ik weet het. Maar juist daarom luidt mijn mantelzorg-motto:

“Houd het licht ook al is het zwaar…”

Ineke Ludikhuize

Anderen over Ineke:

De thema’s van het opwekkende en inspirerende boek van Ineke zijn herkenbaar voor mij als directeur van Mezzo, de organisatie die staat voor ‘zorgen op eigen wijze’, maar ook voor mij als mantelzorger.

Liesbeth Hoogendijkdirecteur Mezzo

Ineke heeft haar gesprek met mij prachtig omgezet in tekst. Een knap staaltje vakwerk.

Mohammed Benzakourschrijver en dichter

Ik zag mensen vanavond ondanks de voor hen moeilijke thematiek op verhaal komen en oplichten. Het fijne van de avond vond ik, dat er ook gelachen werd. Een mantelzorger zei: ‘Wat een aardig, leuk, pittig mens is Ineke Ludikhuize! Ik vind haar boek ‘Een warme jas’ prachtig en zo liefdevol!! Met zulke mooie zinnen erin zoals “mijn armen zijn te kort”. Of dat gedicht op blz. 49, ik kan het niet met droge ogen lezen. Het was een avond met een ‘gouden randje’. Lucht, dat was voor mij het sleutelwoord van de avond, wat ik nodig had/heb.’

Jeanet Blaakmeerorganisator bijeenkomst Zin in Mantelzorg in IJsselstein


Klik op de foto